Sensor

Nauwkeurigheid en precisie –Deze twee termen betekenen niet hetzelfde, hoewel ze vaak verwant zijn. Nauwkeurigheid heeft te maken met hoe dicht de sensoruitlezing bij de werkelijke waarde ligt, terwijl precisie verwijst naar het vermogen van de sensor om kleine veranderingen te detecteren. Zowel de nauwkeurigheid als de precisie van een bepaald instrumentatiesysteem moeten geschikt zijn voor de vereisten van het systeem. Een te hoge precisie kan een verkeerde indruk wekken dat de uitlezing ook nauwkeurig is of kan ertoe leiden dat het systeem ruis detecteert in plaats van de daadwerkelijk gewenste gegevens. Een sensor met meer nauwkeurigheid dan nodig is, is duurder en moeilijker om goed te gebruiken dan een sensor die geschikter is voor de vereiste meting. Bovendien worden zowel de nauwkeurigheid als de precisie beïnvloed door fouten die in het hele systeem worden gemaakt. Transducerfouten, bedrading, signaalconditioners en de meters of converters die worden gebruikt om de waarde te lezen, voegen elk hun eigen fouten toe aan het systeem die moeten worden begrepen om de juiste sensoren te selecteren.

Omgeving -De selectie van de juiste sensor vereist een goed begrip van de omgeving waarin het instrument zal worden gebruikt. Veel sensoren kunnen worden beïnvloed door de niet-ideale omstandigheden van een productievloer. Het is belangrijk om rekening te houden met de omgeving bij het selecteren van de sensor en de verpakking, montage en andere opties.

Opwinding –Veel transducers hebben stroom nodig om een ​​uitgangssignaal te produceren. Het is belangrijk om een ​​stroombron te gebruiken die geen extra fouten veroorzaakt.

Signaalconditionering –Helaas zit de wereld vol met niet-ideale realiteiten in sensoren. Elektrische ruis is altijd aanwezig, vaak nog meer op productievloeren, en kan foutieve metingen veroorzaken. Signaalconditioners en andere beschermingscircuits kunnen enige bescherming bieden tegen deze effecten vóór conversie. Soms zijn deze nuttig, maar soms is het mogelijk of wenselijk om de signalen na conversie te verwerken, dus het gebruik van conditioners moet worden geëvalueerd tijdens het instrumentatieontwerpproces.

Conversie –In moderne systemen wordt er vaak de voorkeur aan gegeven dat het instrumentatiesysteem digitale gegevens levert. De analoog-naar-digitaal-converters moeten worden geëvalueerd en op de juiste manier worden afgestemd op de sensoren, anders kunnen er fouten worden geïntroduceerd of geld worden verspild door te veel te betalen voor precisie in de ene die niet aanwezig is in de andere. Zorg ervoor dat u ratiometrische en niet-ratiometrische sensoren op de juiste manier verwerkt door ze op de juiste manier af te stemmen op converters die hetzelfde zijn.

Verwerken –Zelfs als signaalconditionering wordt uitgevoerd, zitten het sensor- en conversieproces vol met verschillende bronnen van fouten. Sommige van deze fouten zijn lineair, terwijl andere niet-lineair zijn. Er zijn verschillende methoden en algoritmen die kunnen worden gebruikt om deze fouten te compenseren of om het best mogelijke signaal uit het systeem te halen.

De data moet uiteindelijk worden weergegeven of gebruikt door het systeem en kan worden opgeslagen voor latere analyse. Wat er ook met de data wordt gedaan, onthoud dat een testsysteem alleen zo goed kan presteren als de data die het krijgt, dus moet er een geschikte analyse worden uitgevoerd bij het selecteren en implementeren van de instrumentatie.